Kindercoaching: ZELFBEELD
Hoe krijg je een goed zelfbeeld als kin...: ZELFBEELD Hoe krijg je een goed zelfbeeld als kind? En wat is een goed zelfbeeld? Als kind en als volwassenen doorlopen we ontwikkeling...
donderdag 2 januari 2014
ZELFBEELD
Hoe krijg je een goed zelfbeeld als kind? En wat is een goed zelfbeeld?
Als kind en als volwassenen doorlopen we ontwikkelingsfasen. Door continuïteit in liefdevolle zorg voor je kind ontwikkelt zich een gevoel van basaal vertrouwen in de ouders, en omgeving. Hierop is het latere vertrouwen gebaseerd in de wereld. De basis ligt in de voorspelbaarheid waaraan de behoeften van kinderen zoals voedsel,veiligheid,warmte en stimulering door gegeven wordt. Als hierin een tekort is ontstaan dan ontwikkelt zich een gevoel van basaal wantrouwen.
Ieder kind en mens heeft een eigen model van de wereld. In ieder hoofd zit onze ervaringen en door de jaren heen komen er ervaringen bij. Zo vormen we als kinderen en volwassenen onze overtuigingen en al die dingen maken weer dat we zijn zoals we zijn.
Interne filters:
We ontwikkelen ook interne filters die maken dat we onze informatie binnen houden: 'dat vertel ik maar niet anders reageren ze misschien wel zo'.
Vaak onbewust zorgen we ervoor dat we iets niet vertellen en ook dat is onze model van de wereld. Door ons open te stellen naar de ander ontstaat er een wereld model. En soms lukt dat niet omdat we ons niet kunnen verplaatsen in de wereld van de ander. Bijvoorbeeld omdat we moeilijk communiceren, of snel veroordelen of het zelf veel beter weten dan de ander. Dan kunnen we ons moeilijk inleven in de ander.Daarbij is het niet alleen jou wereldmodel die je vormt maar ook hoe je reageert en doet naar anderen.
Blinde vlek:
Een stuk van je gedrag is bekend bij jezelf en een stuk van je gedrag is onbekend bij jezelf. Dat stukje wat onbekend is voor jezelf oftewel je blinde vlek, kan soms lastig worden in je leven. Zoals op school, studie relaties, opvoeding , thuis etc. Soms lijkt het wel zo dat we een masker opzetten bijvoorbeeld als clown. We laten dan niet echt zien wie we zijn. Dit noemen we overlevings skill. Je ontwikkelt deze skills gedurende je leven omdat je je anders onzeker voelt, ongemakkelijk of verdrietig of je gaat denken dat een andere niet meer van je houd ,of dat je niks meer kan, je voelt je niet slim, etc. Langzamerhand verlies je je basisgevoel wat je vroeger wel had van : ik mocht er zijn. Je positieve zelfbeeld verdwijnt en als je basisgevoel van vertrouwen is verdwenen worden we onzeker over onszelf. Een kind geeft dan het signaal af: ik kan het niet, ik wil het niet.Ik voel me niet lekker,etc.
Voor ons als opvoeder en Coaches is er dan werk aan de winkel!
Hoe steken we het licht in het kind weer aan?
Hoe wordt een kind zich weer positief bewust van zichzelf? Hoe krijgt een kind een goed zelfbeeld?
Belangrijk is dat wij de kinderen leren dat zij een omslag in hun denken kunnen maken. Namelijk: denken in mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden. Van: ik kan het niet naar: Ik Kan Het Wel!
Mogelijke vragen aan het kind:
wat wil je leren?
waar ben je goed in?
wie is de beste persoon die jou kan ondersteunen?
waarmee of met wat zou je op dit moment het beste geholpen zijn?
stel dat we iets kunnen veranderen wat zou dat dan zijn?
hoe zou je dit kunnen oefenen?
wie kan jou daarbij helpen?
hoe kan jij zelf weten / merken dat er iets beter met jou gaat?
wie weten er thuis op school etc dat het beter met je gaat?
'Een kind is geen vat dat je vol moet gieten,
maar een licht dat je aankunt steken.'
Hoe krijg je een goed zelfbeeld als kind? En wat is een goed zelfbeeld?
Als kind en als volwassenen doorlopen we ontwikkelingsfasen. Door continuïteit in liefdevolle zorg voor je kind ontwikkelt zich een gevoel van basaal vertrouwen in de ouders, en omgeving. Hierop is het latere vertrouwen gebaseerd in de wereld. De basis ligt in de voorspelbaarheid waaraan de behoeften van kinderen zoals voedsel,veiligheid,warmte en stimulering door gegeven wordt. Als hierin een tekort is ontstaan dan ontwikkelt zich een gevoel van basaal wantrouwen.
Ieder kind en mens heeft een eigen model van de wereld. In ieder hoofd zit onze ervaringen en door de jaren heen komen er ervaringen bij. Zo vormen we als kinderen en volwassenen onze overtuigingen en al die dingen maken weer dat we zijn zoals we zijn.
Interne filters:
We ontwikkelen ook interne filters die maken dat we onze informatie binnen houden: 'dat vertel ik maar niet anders reageren ze misschien wel zo'.
Vaak onbewust zorgen we ervoor dat we iets niet vertellen en ook dat is onze model van de wereld. Door ons open te stellen naar de ander ontstaat er een wereld model. En soms lukt dat niet omdat we ons niet kunnen verplaatsen in de wereld van de ander. Bijvoorbeeld omdat we moeilijk communiceren, of snel veroordelen of het zelf veel beter weten dan de ander. Dan kunnen we ons moeilijk inleven in de ander.Daarbij is het niet alleen jou wereldmodel die je vormt maar ook hoe je reageert en doet naar anderen.
Blinde vlek:
Een stuk van je gedrag is bekend bij jezelf en een stuk van je gedrag is onbekend bij jezelf. Dat stukje wat onbekend is voor jezelf oftewel je blinde vlek, kan soms lastig worden in je leven. Zoals op school, studie relaties, opvoeding , thuis etc. Soms lijkt het wel zo dat we een masker opzetten bijvoorbeeld als clown. We laten dan niet echt zien wie we zijn. Dit noemen we overlevings skill. Je ontwikkelt deze skills gedurende je leven omdat je je anders onzeker voelt, ongemakkelijk of verdrietig of je gaat denken dat een andere niet meer van je houd ,of dat je niks meer kan, je voelt je niet slim, etc. Langzamerhand verlies je je basisgevoel wat je vroeger wel had van : ik mocht er zijn. Je positieve zelfbeeld verdwijnt en als je basisgevoel van vertrouwen is verdwenen worden we onzeker over onszelf. Een kind geeft dan het signaal af: ik kan het niet, ik wil het niet.Ik voel me niet lekker,etc.
Voor ons als opvoeder en Coaches is er dan werk aan de winkel!
Hoe steken we het licht in het kind weer aan?
Hoe wordt een kind zich weer positief bewust van zichzelf? Hoe krijgt een kind een goed zelfbeeld?
Belangrijk is dat wij de kinderen leren dat zij een omslag in hun denken kunnen maken. Namelijk: denken in mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden. Van: ik kan het niet naar: Ik Kan Het Wel!
Mogelijke vragen aan het kind:
wat wil je leren?
waar ben je goed in?
wie is de beste persoon die jou kan ondersteunen?
waarmee of met wat zou je op dit moment het beste geholpen zijn?
stel dat we iets kunnen veranderen wat zou dat dan zijn?
hoe zou je dit kunnen oefenen?
wie kan jou daarbij helpen?
hoe kan jij zelf weten / merken dat er iets beter met jou gaat?
wie weten er thuis op school etc dat het beter met je gaat?
'Een kind is geen vat dat je vol moet gieten,
maar een licht dat je aankunt steken.'
maandag 15 oktober 2012
Angst
Ha Jeroen ( 10 jaar) kom binnen . Hoe is het met jou?
Ja goed hoor. Okay vertel eens? Nou met zwemmen is het erg goed gegaan. Het duiken en onder water zwemmen is helemaal gelukt. Dat is mooi om te horen. Wat is je vraag voor mij Jeroen?
Ik denk dingen in mijn hoofd. Dat er erge dingen kunnen gebeuren en dan word ik bang. Want dan denk ik dat het echt kan gebeuren. Dan denk ik : "straks gebeurt dit of dat? en ik zie het ook voor me en dan is het net echt. Wat zie je dan voor je? Nou brand of inbrekers of mensen die kwaad willen doen.
Tja dat lijkt me niet leuk Jeroen. Wanneer komen deze gedachten? Als ik ga slapen. En welk gevoel geeft je dit? Dan voel ik me angstig en eenzaam. En waar voel je dat in je lijf kan je dat ontdekken en mij vertellen? Ja ik voel het in mijn buik. Hoe voelt dat ? Warm. En ik krijg hoofdpijn. Jeroen wrijft met zijn hand langs zijn voorhoofd.
Wat merk je aan je gedrag Jeroen als je thuis bent of op school? Want als je je niet lekker voelt dan kan het voor anderen te zien zijn begrijp je dat? Dan ga ik me somber gedragen omdat ik me niet lekker in mijn vel voel Angela. Praat je er wel een over en met wie? Ja met mijn moeder of mijn vader en die praten mij wel moed in maar soms dan lukt het gewoon niet en moet ik er steeds aan blijven denken. Het is meestal als ik naar bed ga.
Jeroen wat is er de laatste tijd anders voor je geworden in huis of op school? Op school niet veel daar heb ik het wel naar mijn zin. Maar ik heb sinds een jaar een broertje gekregen en ik denk dat het daardoor komt. Waarom denk je dat? Nou omdat mijn broertje veel huilt en aandacht krijgt. Het is gewoon anders daardoor geworden. Eerst was ik jaren alleen met mijn ouders en nu is hij erbij. Ja dat begrijp ik en hoe vind je dat, dat jij nu een kleine broer erbij hebt. Zegt hij al 'dag 'tegen je? ( Lacht...) nee natuurlijk niet hij kan nog niet praten en ja ik ben gek op hem hoor maar hij huilt wel veel. Okay en zorg je ook wel eens voor hem? Jaaaaa ik geef hem eten of speel met hem en dan lacht hij naar mij . Dat is fijn om te horen. Waar ben je goed in Jeroen? In sporten; ik zit op zwemmen, voetballen en een vecht sport. Wat geweldig dat je zoveel doet ,hoe is dat voor jou ? Leuk! ik hou van sporten! Mooi en welk gevoel geeft jou dat? Nou dan voel ik me sterk en lenig ;kijk ik kan heel goed deze sprong en Jeroen laat mij zijn sprong zien. Met een luide kreet springt hij op zijn 2 voeten. Prachtig Jeroen ik heb een idee. Laten we deze sprong gebruiken voor als je bang wordt, zoals voor gedachten en beelden. Dan maak je deze sprong , hoe lijkt je dat? Ja dat is een goed idee. Mooi, kom op Jeroen,laat het mij nog eens een paar maal je stoere sprong zien en roep: : ik kan alles aan ". En even later springt en stampt Jeroen al roepend : "ik kan alles aan ahhhhh..."okiedokie afgesproken Jeroen volgende week wil ik graag van je horen hoe het dan met je angsten gaat okay?Helemaal goed die ik ga dit zeker doen als ik merk dat ik bang of angtig word en even later vertrekt een opgetogen Jeroen uit de deur mij vrolijk terug zwaaiend. Ik roep hem nog even na: " ik heb vertrouwen in je hoor! "Jaaa en ik heb ook vertrouwen in mij zelf, dag Angela.................... ".
Ja goed hoor. Okay vertel eens? Nou met zwemmen is het erg goed gegaan. Het duiken en onder water zwemmen is helemaal gelukt. Dat is mooi om te horen. Wat is je vraag voor mij Jeroen?
Ik denk dingen in mijn hoofd. Dat er erge dingen kunnen gebeuren en dan word ik bang. Want dan denk ik dat het echt kan gebeuren. Dan denk ik : "straks gebeurt dit of dat? en ik zie het ook voor me en dan is het net echt. Wat zie je dan voor je? Nou brand of inbrekers of mensen die kwaad willen doen.
Tja dat lijkt me niet leuk Jeroen. Wanneer komen deze gedachten? Als ik ga slapen. En welk gevoel geeft je dit? Dan voel ik me angstig en eenzaam. En waar voel je dat in je lijf kan je dat ontdekken en mij vertellen? Ja ik voel het in mijn buik. Hoe voelt dat ? Warm. En ik krijg hoofdpijn. Jeroen wrijft met zijn hand langs zijn voorhoofd.
Wat merk je aan je gedrag Jeroen als je thuis bent of op school? Want als je je niet lekker voelt dan kan het voor anderen te zien zijn begrijp je dat? Dan ga ik me somber gedragen omdat ik me niet lekker in mijn vel voel Angela. Praat je er wel een over en met wie? Ja met mijn moeder of mijn vader en die praten mij wel moed in maar soms dan lukt het gewoon niet en moet ik er steeds aan blijven denken. Het is meestal als ik naar bed ga.
Jeroen wat is er de laatste tijd anders voor je geworden in huis of op school? Op school niet veel daar heb ik het wel naar mijn zin. Maar ik heb sinds een jaar een broertje gekregen en ik denk dat het daardoor komt. Waarom denk je dat? Nou omdat mijn broertje veel huilt en aandacht krijgt. Het is gewoon anders daardoor geworden. Eerst was ik jaren alleen met mijn ouders en nu is hij erbij. Ja dat begrijp ik en hoe vind je dat, dat jij nu een kleine broer erbij hebt. Zegt hij al 'dag 'tegen je? ( Lacht...) nee natuurlijk niet hij kan nog niet praten en ja ik ben gek op hem hoor maar hij huilt wel veel. Okay en zorg je ook wel eens voor hem? Jaaaaa ik geef hem eten of speel met hem en dan lacht hij naar mij . Dat is fijn om te horen. Waar ben je goed in Jeroen? In sporten; ik zit op zwemmen, voetballen en een vecht sport. Wat geweldig dat je zoveel doet ,hoe is dat voor jou ? Leuk! ik hou van sporten! Mooi en welk gevoel geeft jou dat? Nou dan voel ik me sterk en lenig ;kijk ik kan heel goed deze sprong en Jeroen laat mij zijn sprong zien. Met een luide kreet springt hij op zijn 2 voeten. Prachtig Jeroen ik heb een idee. Laten we deze sprong gebruiken voor als je bang wordt, zoals voor gedachten en beelden. Dan maak je deze sprong , hoe lijkt je dat? Ja dat is een goed idee. Mooi, kom op Jeroen,laat het mij nog eens een paar maal je stoere sprong zien en roep: : ik kan alles aan ". En even later springt en stampt Jeroen al roepend : "ik kan alles aan ahhhhh..."okiedokie afgesproken Jeroen volgende week wil ik graag van je horen hoe het dan met je angsten gaat okay?Helemaal goed die ik ga dit zeker doen als ik merk dat ik bang of angtig word en even later vertrekt een opgetogen Jeroen uit de deur mij vrolijk terug zwaaiend. Ik roep hem nog even na: " ik heb vertrouwen in je hoor! "Jaaa en ik heb ook vertrouwen in mij zelf, dag Angela.................... ".
maandag 16 januari 2012
Kinderen , slechthorende kinderen.Bali Stichting Kolewa
http://www.kolewa.com Site Stichting Kolewa Indonesië
Verder : http://www.youtube.com/watch?v=kpJKhd1diFC
Ik hou van reizen en gelukkig heb ik een man die er evenzeer gek op is. Zo zijn we vorig jaar mei naar Bali gegaan en hebben genoten van de prachtige natuur en bijzonder lieve mensen. Op Bali ben ik gaan kijken of het voor mij mogelijk was om op scholen iets te kunnen betekenen met mijn vak onderwijs en kindercoaching. Het idee werd daar direct enthousiast ontvangen. Organiseren is een kunst en dat valt zeker niet mee. Tot ik zomaar op een dag in contact ben gekomen met de stichting Kolewa in Alphen a/d Rijn. Notabene 14 kilometer van mijn woonplaats verwijdert! Kolewa is een stichting die met vrijwilligers werkt o.a op Bali met slechthorende kinderen . Ze verzamelen gehoorapparaten in en vermaken deze zodat ze dit op Bali kunnen uitdelen aan de kinderen. Een heel team is hieraan het werk bestaande uit artsen ,psycholoog en hulpverleners en onderwijs mensen.
Het doel is om contact te leggen met slechthorende kinderen en hun ouders en ze uit hun isolement te halen. Via dorpshoofden ontstaan de contacten. Daarbij speelt bijgeloof een rol. Men denkt dat als er iets is met het kind dan wordt dit gezien als vloek of straf van God. De vloek wordt opgeheven als het kind vier jaar is geworden. Het is een hoorstoornis en jullie begrijpen het al, dit is niet zomaar voorbij als je vier jaar wordt. Slechthorende kinderen zijn vaak faalangstig, onzeker , afwachtend. Door familiebijeenkomsten en gehooronderzoeken door KNO artsen, o.a KNO Arts Dr Eka wil Stichting Kolewa ouders bewust maken wat er werkelijk aan de hand is en wat de stichting kan betekenen. Sichting Kolewa is sinds 2009 bezig om gehoorapparaten in te zamelen in Nederland. Verder werkt deze stichting in Indonesie met lokale mensen gesteund door hulpverleners uit Nederland.
Na deze ontmoeting met deze stichting ben ik enthousiast geraakt door hun inzet en heb ik mij opgegeven om als vrijwilliger mee te gaan denken en helpen hoe we nog effectiever deze kinderen onderwijs kunnen geven op scholen. Mijn poppen zal ik ook daarvoor gaan gebruiken! Tegelijk zal gekeken worden hoe we hier in Nederland nog beter een PR kunnen opzetten voor fondsverwerving. Dit zal doormiddel van presentaties gaan gebeuren. En ook daarin zal ik gaan meedenken. In overleg is er besloten dat ik dit jaar ,voor de zomer ,naar Bali zal gaan en daar een rondleiding krijg op scholen zodat ik kan voelen en zien wat daar nodig is en kan ik wellicht al direct een steentje bijdragen. Ik zal daarbij ook een beroep gaan doen op mijn netwerk van Mijn Praktijk, familie en onderwijsmensen. Met andere woorden hier is waarschijnlijk nog niet het laatste stukje over geschreven , wordt vervolgd...!
Verder : http://www.youtube.com/watch?v=kpJKhd1diFC
Ik hou van reizen en gelukkig heb ik een man die er evenzeer gek op is. Zo zijn we vorig jaar mei naar Bali gegaan en hebben genoten van de prachtige natuur en bijzonder lieve mensen. Op Bali ben ik gaan kijken of het voor mij mogelijk was om op scholen iets te kunnen betekenen met mijn vak onderwijs en kindercoaching. Het idee werd daar direct enthousiast ontvangen. Organiseren is een kunst en dat valt zeker niet mee. Tot ik zomaar op een dag in contact ben gekomen met de stichting Kolewa in Alphen a/d Rijn. Notabene 14 kilometer van mijn woonplaats verwijdert! Kolewa is een stichting die met vrijwilligers werkt o.a op Bali met slechthorende kinderen . Ze verzamelen gehoorapparaten in en vermaken deze zodat ze dit op Bali kunnen uitdelen aan de kinderen. Een heel team is hieraan het werk bestaande uit artsen ,psycholoog en hulpverleners en onderwijs mensen.
Het doel is om contact te leggen met slechthorende kinderen en hun ouders en ze uit hun isolement te halen. Via dorpshoofden ontstaan de contacten. Daarbij speelt bijgeloof een rol. Men denkt dat als er iets is met het kind dan wordt dit gezien als vloek of straf van God. De vloek wordt opgeheven als het kind vier jaar is geworden. Het is een hoorstoornis en jullie begrijpen het al, dit is niet zomaar voorbij als je vier jaar wordt. Slechthorende kinderen zijn vaak faalangstig, onzeker , afwachtend. Door familiebijeenkomsten en gehooronderzoeken door KNO artsen, o.a KNO Arts Dr Eka wil Stichting Kolewa ouders bewust maken wat er werkelijk aan de hand is en wat de stichting kan betekenen. Sichting Kolewa is sinds 2009 bezig om gehoorapparaten in te zamelen in Nederland. Verder werkt deze stichting in Indonesie met lokale mensen gesteund door hulpverleners uit Nederland.
vrijdag 16 december 2011
Een gesprek met een moeder
"Dit is mijn geheim
het is heel eenvoudig
alleen met je hart kun je goed zien.
Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar". Uit de kleine Prins.
Om 10 uur komt er een moeder bij mij binnen die graag met mij wil praten over haar dochter van 12 jaar. Deze dochter heeft een schooladvieskeuze gehad die lager is uitgevallen dan iedereen dacht. Moeder is zeer bezorgt over de toekomst van haar dochter.
Na verwelkoming en kennismaking stel ik haar de directe vraag: wat wilt u mij vertellen?
Moeder lucht direct haar hart. Dat ze 2 jaar geleden heel ziek is geweest, dat ze nog een kleine dochter heeft van nu 5 jaar. Ze is alleenstaande en wil goed voor haar gezin zorgen. Dat Joyce door haar ziekte heeft moeten helpen zoals boodschappen doen haar zusje naar school brengen en voor haar moeder zorgen die op bed lag.En dat dát de reden is dat haar schoolresultaat is gezakt. En ze is geen goede moeder want ze heeft haar dochter belast met haar ziekte en nu gaat het niet goed want de schoolkeuze is lager uitgevallen dan zij dacht. het is haar schuld. het was eerst havo vwo advies. Ze is zo bezorgt want straks gaat ze van deze school weg en zal ze haar dochter kwijtraken. En dat ze echt als moeder haar best doet. Wat moet ze doen? Ze vindt het beter dat haar dochter terug gaat naar groep 7 en dan heeft ze 2 jaar meer de kans om de cito hoger te scoren en daardoor in Nederland een betere toekomst.
Ik vertel haar het systeem van schooladvies keuze en haal mijn dochters erbij. Ook ik heb 2 dochters en als moeder begrijp ik haar zeer goed. Ik begrijp ook de periode die komt in de pubertijd en invloeden en deze zijn zeker niet makkelijk te noemen. Hoe kom je daar doorheen als jong mens? Mijn dochters zijn via de vmbo hogerop gekomen en beiden studeren nu aan de universiteit. Dit is mogelijk als het in het kind zit en de omgeving het kind daarin stimuleert. Ik leg haar uit dat het terug plaatsen van een kind en al haast in de pubertijd geen keuze is en dat de schoolwet zo werkt. Die ook mogelijkheden geeft om door te stromen mits het kind zijn best doet. Okay, dit begrijpt moeder en ze bedankt me ervoor. Dan komt het volgende en voor dat ze dit wil zeggen zegt ze: "forgive me" maar ze weet hoe Nederland is. "Ik ben bruin en ik heb gezien en ervaren hoe het is om in Nederland zo te zijn. Als bruine mensen geen goede diploma's halen dan gaan ze het hier niet redden. Nederland doet dan niets en zal deze kinderen niet aannemen in banen. Ze weet dat omdat ze dit zelf heeft meegemaakt. Ze huilt en zegt: "dan zal ik mijn dochter kwijtraken...."
Ik ben getroffen door deze uitspraak en ik geef met tranen in mijn ogen haar ook gelijk. We zijn helemaal niet zo'n lief land! En dan zeg ik haar het volgende:
Alsjeblieft wees trots op jezelf, je hebt het hier zo goed gedaan en dat is zo knap; uit een ander land en hier een bestaan opbouwen dat verdiend een compliment want jij weet hoe hard het leven kan zijn. En zie wat een liefde je hebt voor je kind om haar te inspireren om verder te komen. Je bent een goede moeder! "Please, don't blame yourself"!
Ja je bent bruin en ik ben wit maar als ik naar je kijk in je ogen dan zie ik je hart en ziel en dat is het gebied waarin ik werk. En daar wil ik met jou en je dochter in werken om jullie sterker te maken en trots op jezelf te zijn om wie je bent. Het belangrijkste is toch dat te kind zich gelukkig voelt en waar een wil is is een weg en dat het niet uitmaakt welk diploma een kind haalt als het zich maar goed voelt in zijn vel.
De tranen vloeien nu rijkelijk( "sorry") en dan ineens "Thank God" en met haar bruine ogen kijkt ze me aan. Er verschijnt een lach.
Ik spreek met haar af dat ik haar dochter zal spreken om te zien hoe zij het ziet en om haar sterker te maken. We gaan een plan maken om te kijken of we haar schoolresultaten hoger kunnen krijgen. Alleen, weet wel: wat er in zit komt er uit en als het is zoals het is; dan is dat ook goed. Met moeder maak ik een vervolg afspraak om met haar over haar zorg en angst verder te praten.
We omhelzen elkaar zomaar aan het eind van dit ontroerende gesprek. Een moeder die zo vanuit haar hart praat over haar dochter en haar zorg. En zo graag het beste wil voor haar kind.
Al gauw spreek ik haar dochter Joyce en er komt een jonge meid mijn praktijk binnen. Direct vertel ik haar het gesprek met haar moeder. Over haar zorg en angst die ze heeft. Ik vertel haar dat ze een moeder heeft die veel van haar houdt. Als reactie krijg ik van Joyce een lieve lach en ze zegt :"dat weet ik ,ik hou ook heel veel van haar en ben trots op haar want ze heeft veel studies gedaan".Ze weet en begrijpt heel goed waar het om gaat in ons gesprek. Ze zegt ook dat ze weet dat haar resultaten slechter zijn dan ze zelf dacht. ik leg haar uit dat dit op zich niet zo vreemd is. Er is een reden voor omdat ze zo goed voor thuis heeft gezorgd. Dan gaat al je aandacht en energie daarnaar toe en heb je minder concentratie voor toetsen. Maar ik heb je leerkracht gesproken en zij gaat mee kijken hoe we dit kunnen verbeteren. Want je bent een slimme meid. We gaan met zijn allen hiermee aan het werk en jij laat de wereld zien wat jij kan. Er komt nog een lach en ze zegt dat ze het bijzonder vindt dat er mensen zijn die geven om haar toekomst en daar aandacht aan willen geven. Ze weet van discriminatie. Ze maakt het mee. Ook dan leg ik haar uit dat ik werk in het hart en de ziel en dat we vanaf volgende week hiermee aan het werk gaan om haar bewuster en sterker te maken in haar ik. Hoe we dat nog meer kunnen ontwikkelen. Dat ze trots op haar zelf mag zijn. Ze lacht en geeft mij een hand"deal"zegt ze.
NB: Ja ook ik maak mij zorgen om de ontwikkelingen die nu aan de gang zijn in Nederland in deze crisis tijd. Ik maak mij zeer veel zorgen om het onderwijs en de enorme bezuinigingen die we gaan krijgen en nu ook volop aan de gang zijn. Onze maatschappij is zeer complex en de problematiek in het onderwijs en opvoeding is zeker niet mis te noemen! Je hebt heel wat in huis nodig om dit goed te begeleiden. Ik weet dat als moeder,leerkracht,theoloog,counselor,coach en therapeut. Ook ik leer nog steeds zoals je leest en ik gun dit elk kind. Ik vind het zelfs een recht! Het beste uit het kind halen.
Ik maak me ernstig zorgen om de verharding die uit deze gevolgen ontstaan. De verdeling en verdeeldheid onder de mensen die deze keuzes van bezuinigingen creëren. Ja het is nu nodig maar we slaan naar mijn idee door. Je kunt ook kapot bezuinigen en "het kind met het badwater weggooien"!
Het is voor mij onbegrijpelijk dat als we aan de ene kant schreeuwen van vergrijzing en geen geld om dat te betalen en minder handen aan het bed "help hoe moet dat straks", en tegelijk de ernstige bezuinigingen in het onderwijs en studies van onze jonge mensen . We moeten juist jonge mensen laten studeren en belonen als ze vérder komen dan vmbo en deze kansen blijven bieden. Perspectief blijven bieden ondanks alles. Zij zijn onze toekomst! Hoe kunnen we de economie en zorg anders straks volhouden als we de groei en ontwikkeling nu remmen en stoppen bij het kind op weg naar zijn volwassenheid? Waar zijn de rechten van goed onderwijs en hoe vullen we dat nu in?
Ik doe een oproep aan de politiek en Minister Bijsterveldt: daal nog meer af uit uw ivoren toren en kom op aarde waar het echte leven is en zeg niet: dit moet gebeuren maar: wat heb je nodig en dát zal gebeuren...ondanks de noodzaak van economische bezuinigingen. Bezuinig niet op de toekomst van onze jonge generatie. Zij moeten nog zo lang. Geef hen ook perspectief! Gooi niet het kind met het badwater weg is mijn devies.
Ik doe een oproep aan de media: vertel ook eens goede dingen die nog steeds gebeuren. Zoek ze op en leg deze naast het negatieve zodat we ook perspectief blijven houden in onze toekomst. Dat er zingeving is. want nog steeds gebeuren er mooie dingen als we die maar aandacht geven. Ook al zijn ze heel erg klein. Zijn we dit aan het vergeten door de waan van de dag?
Lief Nederland: waar is de brug tussen ons hart en verstand en handen? Ik blijf vechten voor ieder mens ongeacht huidskleur , geaardheid en wat dan ook, dat ieder kind tot zijn recht komt in ons land. We zijn dat gewoon aan onszelf verplicht! Van hart tot hart van mens tot mens.
.......Lees het maar als mijn kerstboodschap.......................................
het is heel eenvoudig
alleen met je hart kun je goed zien.
Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar". Uit de kleine Prins.
Om 10 uur komt er een moeder bij mij binnen die graag met mij wil praten over haar dochter van 12 jaar. Deze dochter heeft een schooladvieskeuze gehad die lager is uitgevallen dan iedereen dacht. Moeder is zeer bezorgt over de toekomst van haar dochter.
Na verwelkoming en kennismaking stel ik haar de directe vraag: wat wilt u mij vertellen?
Moeder lucht direct haar hart. Dat ze 2 jaar geleden heel ziek is geweest, dat ze nog een kleine dochter heeft van nu 5 jaar. Ze is alleenstaande en wil goed voor haar gezin zorgen. Dat Joyce door haar ziekte heeft moeten helpen zoals boodschappen doen haar zusje naar school brengen en voor haar moeder zorgen die op bed lag.En dat dát de reden is dat haar schoolresultaat is gezakt. En ze is geen goede moeder want ze heeft haar dochter belast met haar ziekte en nu gaat het niet goed want de schoolkeuze is lager uitgevallen dan zij dacht. het is haar schuld. het was eerst havo vwo advies. Ze is zo bezorgt want straks gaat ze van deze school weg en zal ze haar dochter kwijtraken. En dat ze echt als moeder haar best doet. Wat moet ze doen? Ze vindt het beter dat haar dochter terug gaat naar groep 7 en dan heeft ze 2 jaar meer de kans om de cito hoger te scoren en daardoor in Nederland een betere toekomst.
Ik vertel haar het systeem van schooladvies keuze en haal mijn dochters erbij. Ook ik heb 2 dochters en als moeder begrijp ik haar zeer goed. Ik begrijp ook de periode die komt in de pubertijd en invloeden en deze zijn zeker niet makkelijk te noemen. Hoe kom je daar doorheen als jong mens? Mijn dochters zijn via de vmbo hogerop gekomen en beiden studeren nu aan de universiteit. Dit is mogelijk als het in het kind zit en de omgeving het kind daarin stimuleert. Ik leg haar uit dat het terug plaatsen van een kind en al haast in de pubertijd geen keuze is en dat de schoolwet zo werkt. Die ook mogelijkheden geeft om door te stromen mits het kind zijn best doet. Okay, dit begrijpt moeder en ze bedankt me ervoor. Dan komt het volgende en voor dat ze dit wil zeggen zegt ze: "forgive me" maar ze weet hoe Nederland is. "Ik ben bruin en ik heb gezien en ervaren hoe het is om in Nederland zo te zijn. Als bruine mensen geen goede diploma's halen dan gaan ze het hier niet redden. Nederland doet dan niets en zal deze kinderen niet aannemen in banen. Ze weet dat omdat ze dit zelf heeft meegemaakt. Ze huilt en zegt: "dan zal ik mijn dochter kwijtraken...."
Ik ben getroffen door deze uitspraak en ik geef met tranen in mijn ogen haar ook gelijk. We zijn helemaal niet zo'n lief land! En dan zeg ik haar het volgende:
Alsjeblieft wees trots op jezelf, je hebt het hier zo goed gedaan en dat is zo knap; uit een ander land en hier een bestaan opbouwen dat verdiend een compliment want jij weet hoe hard het leven kan zijn. En zie wat een liefde je hebt voor je kind om haar te inspireren om verder te komen. Je bent een goede moeder! "Please, don't blame yourself"!
Ja je bent bruin en ik ben wit maar als ik naar je kijk in je ogen dan zie ik je hart en ziel en dat is het gebied waarin ik werk. En daar wil ik met jou en je dochter in werken om jullie sterker te maken en trots op jezelf te zijn om wie je bent. Het belangrijkste is toch dat te kind zich gelukkig voelt en waar een wil is is een weg en dat het niet uitmaakt welk diploma een kind haalt als het zich maar goed voelt in zijn vel.
De tranen vloeien nu rijkelijk( "sorry") en dan ineens "Thank God" en met haar bruine ogen kijkt ze me aan. Er verschijnt een lach.
Ik spreek met haar af dat ik haar dochter zal spreken om te zien hoe zij het ziet en om haar sterker te maken. We gaan een plan maken om te kijken of we haar schoolresultaten hoger kunnen krijgen. Alleen, weet wel: wat er in zit komt er uit en als het is zoals het is; dan is dat ook goed. Met moeder maak ik een vervolg afspraak om met haar over haar zorg en angst verder te praten.
We omhelzen elkaar zomaar aan het eind van dit ontroerende gesprek. Een moeder die zo vanuit haar hart praat over haar dochter en haar zorg. En zo graag het beste wil voor haar kind.
Al gauw spreek ik haar dochter Joyce en er komt een jonge meid mijn praktijk binnen. Direct vertel ik haar het gesprek met haar moeder. Over haar zorg en angst die ze heeft. Ik vertel haar dat ze een moeder heeft die veel van haar houdt. Als reactie krijg ik van Joyce een lieve lach en ze zegt :"dat weet ik ,ik hou ook heel veel van haar en ben trots op haar want ze heeft veel studies gedaan".Ze weet en begrijpt heel goed waar het om gaat in ons gesprek. Ze zegt ook dat ze weet dat haar resultaten slechter zijn dan ze zelf dacht. ik leg haar uit dat dit op zich niet zo vreemd is. Er is een reden voor omdat ze zo goed voor thuis heeft gezorgd. Dan gaat al je aandacht en energie daarnaar toe en heb je minder concentratie voor toetsen. Maar ik heb je leerkracht gesproken en zij gaat mee kijken hoe we dit kunnen verbeteren. Want je bent een slimme meid. We gaan met zijn allen hiermee aan het werk en jij laat de wereld zien wat jij kan. Er komt nog een lach en ze zegt dat ze het bijzonder vindt dat er mensen zijn die geven om haar toekomst en daar aandacht aan willen geven. Ze weet van discriminatie. Ze maakt het mee. Ook dan leg ik haar uit dat ik werk in het hart en de ziel en dat we vanaf volgende week hiermee aan het werk gaan om haar bewuster en sterker te maken in haar ik. Hoe we dat nog meer kunnen ontwikkelen. Dat ze trots op haar zelf mag zijn. Ze lacht en geeft mij een hand"deal"zegt ze.
NB: Ja ook ik maak mij zorgen om de ontwikkelingen die nu aan de gang zijn in Nederland in deze crisis tijd. Ik maak mij zeer veel zorgen om het onderwijs en de enorme bezuinigingen die we gaan krijgen en nu ook volop aan de gang zijn. Onze maatschappij is zeer complex en de problematiek in het onderwijs en opvoeding is zeker niet mis te noemen! Je hebt heel wat in huis nodig om dit goed te begeleiden. Ik weet dat als moeder,leerkracht,theoloog,counselor,coach en therapeut. Ook ik leer nog steeds zoals je leest en ik gun dit elk kind. Ik vind het zelfs een recht! Het beste uit het kind halen.
Ik maak me ernstig zorgen om de verharding die uit deze gevolgen ontstaan. De verdeling en verdeeldheid onder de mensen die deze keuzes van bezuinigingen creëren. Ja het is nu nodig maar we slaan naar mijn idee door. Je kunt ook kapot bezuinigen en "het kind met het badwater weggooien"!
Het is voor mij onbegrijpelijk dat als we aan de ene kant schreeuwen van vergrijzing en geen geld om dat te betalen en minder handen aan het bed "help hoe moet dat straks", en tegelijk de ernstige bezuinigingen in het onderwijs en studies van onze jonge mensen . We moeten juist jonge mensen laten studeren en belonen als ze vérder komen dan vmbo en deze kansen blijven bieden. Perspectief blijven bieden ondanks alles. Zij zijn onze toekomst! Hoe kunnen we de economie en zorg anders straks volhouden als we de groei en ontwikkeling nu remmen en stoppen bij het kind op weg naar zijn volwassenheid? Waar zijn de rechten van goed onderwijs en hoe vullen we dat nu in?
Ik doe een oproep aan de media: vertel ook eens goede dingen die nog steeds gebeuren. Zoek ze op en leg deze naast het negatieve zodat we ook perspectief blijven houden in onze toekomst. Dat er zingeving is. want nog steeds gebeuren er mooie dingen als we die maar aandacht geven. Ook al zijn ze heel erg klein. Zijn we dit aan het vergeten door de waan van de dag?
Lief Nederland: waar is de brug tussen ons hart en verstand en handen? Ik blijf vechten voor ieder mens ongeacht huidskleur , geaardheid en wat dan ook, dat ieder kind tot zijn recht komt in ons land. We zijn dat gewoon aan onszelf verplicht! Van hart tot hart van mens tot mens.
.......Lees het maar als mijn kerstboodschap.......................................
maandag 5 december 2011
Verlegen?
Ha Evelijn fijn dat je er bent. hoe is het met jou? ' Goed "zegt ze. Dat is altijd prettig om te horen.Wat bedoel je met goed? Ze kijkt me stil aan met haar grote ogen.Nou ik vind school wel leuk.Dat weet ik.Je bent nog niet zo lang verhuisd he? Ja en soms word ik wakker in mijn bed en dan denk ik : " wat doe ik hier?"O ja we zijn verhuisd en dan weet ik het weer. Soms ga ik verder slapen en anders ga ik uit bed en spelen. Hoe voelt dat voor jou ,vraag ik aan Evelijn. Het voelt niet raar hoor maar dan weet ik het gewoon. Okay. Maar ik voel me wel vaak verdrietig als ik thuis kom en niemand is aardig tegen mij. En wat ga je dan doen? Dan ga ik naar boven en wacht ik tot het over is .En dan ga ik nadenken om wat te zeggen. dat ik het niet leuk vind dat er ruzie is en dan ga ik een oplossing bedenken om het uit te praten. Mijn ouders zeggen dat ik zelf naar boven wil maar dat klopt niet. Ik hou niet van ruzie. Ik ben verlegen weet je.Ohh zeg ik, verlegen? Evelijn weet je wat ik wel vind? Dat jij mij het zo goed kan vertellen wat er aan de hand is." Dat kan ik ook want ik wil graag een oplossing bedenken.
Tja, reageer ik, ik vind het ook heel knap dat je dit allemaal in je hoofd bedenkt hoor. Zeg je het ook wel eens tegen je ouders? Ja zegt ze maar dan zeggen ze niks terug.Okay. Evelijn weet je wat gelukkig is? Het is even stil. Ja dat je blij bent om iets.Dat klopt en ben jij wel eens gelukkig?Soms wel maar niet altijd, ik ben ook niet altijd blij. En ik kan me niet herinneren dat ik gelukkig was.Weet je, je kunt ook niet altijd gelukkig zijn hoor, leg ik haar uit. Gewoon door de dingen die kunnen gebeuren. Zullen we de volgende keer eens gaan kijken wat jij allemaal al kan?Ja dat wil ik heel graag.Gaan we doen Evelijn. En ik wil je bedanken wat je mij hebt verteld.We gaan samen aan het werk goed?Ja wanneer kom ik weer? Volgende week wil ik je graag weer zien, Evelijn. Dag lieve meid.
Abonneren op:
Posts (Atom)